Twijfel jij wel eens aan jezelf als ouder?

30-12-2016 //

Als de baby komt worden jij en je partner automatisch ‘ouders’. Nou ja, automatisch. Daar komt meer bij kijken dan we ons vaak realiseren.

Best lang kon ik ‘de vader van mijn kinderen’ maar niet vinden dus uit arre moede nam ik een pup om mijn hongerige baarmoeder tot bedaren te brengen. Kwestie van praktisch zijn. Of was het toch de hand van Cupido? Niet lang daarna kwam ik ‘die ene gozer uit de kroeg’ op zondagochtend tegen....ook met een pup. De ‘foute man’ bleek in één klap de man van mijn dromen te zijn. En de koop was gesloten.

Ouderrelatie

Binnen twee jaar kregen we ons eerste kind en werd onze relatie in plaats van 100% ‘een partnerrelatie’ voor 90% ‘een ouderrelatie’. Iets dat vanaf dag één bol staat van stress, strijd en stront (aan de knikker). Naast natuurlijk heel veel leren, lachen en liefde. Hoe dan ook, die drie s’en was men bij het consultatiebureau vergeten te melden naast de drie r’en van rust, reinheid en regelmaat voor de baby die dit alle veroorzaakte.

Iedereen weet hoe je baby’s maakt, maar hoe word je een goede ouder?

Joyce Knappe van Pro Parents begrijpt dat. "Verloskundigen focussen op je zwangerschap, het consultatiebureau meet en weegt je baby, maar als vader en moeder word je niet voorbereid op alle veranderingen in je leven, relatie en werk. De meest gehoorde uitspraak onder jonge ouders; ‘wáárom heeft niemand mij dit verteld?!’ Dan hebben ze het vooral over het overweldigende gevoel van een vrije val, de reorganisatie, de verantwoordelijkheid en verlies van controle. Iedereen weet hoe je baby’s maakt, maar hoe word je een goede ouder?"

Foto: Joyce Knappe. Fotografie: Jan Scheerder.

Het ideale plaatje

Heel herkenbaar. Om de controle terug te krijgen focus je 100% op de gebruiksaanwijzing van de baby –wanneer kan -ie wat en hoe ga ik ermee om- en vergeet je dat je zelf én ook samen verandert. Joyce: ‘Iedereen heeft ergens wel een idee over hoe ‘goed ouderschap’ er voor hen uitziet; bijvoorbeeld ik zie mijzelf als geduldig en wil dat mijn kind zichzelf kan zijn. Maar hoe vertaal je zo’n idee naar de dag-dagelijkse realiteit van het leven met een baby-peuter of puber?’ Oftewel, dat knagende gevoel dat er eigenlijk elke dag is, maar dat je niet helemaal kan plaatsen, is feitelijk de teleurstellende dagelijkse realiteit. Weer een dag niet geleefd volgens mijn ideaalplaatje van het ouderschap. Weer een dag te weinig quality-time, net iets te boos geworden, te veel gehaast.

Wat het verder lastig maakt is dat veel vaders en moeders niet met elkaar in gesprek (durven) gaan over hun persoonlijke ervaring en wat ze lastig vinden. Bijvoorbeeld als het gaat om de verdeling werk en gezin en de afspraken die je daar onderling over maakt. Aan beide kanten wordt er aan je getrokken: thuis en op het werk. En dat matcht niet altijd.

Het realistische plaatje

Maar daar is dus wel iets aan te doen. Namelijk door aandacht te geven aan het ouderschap en de ontwikkelingen die je daarin ondergaat. In de trainingen en programma’s van Pro Parents wordt ouders niet verteld hoe ze moeten opvoeden of dat ze minder stress ervaren door bijvoorbeeld vooruit te koken.

Ouderschap en de combinatie van werk en gezin gaat over leiderschap en jezelf opnieuw uitvinden, zegt Joyce. ‘De belangrijke taak van ouders is om hun ideeën over hun leven als ouder(s) en over hoe het kind zal zijn, in overeenstemming te brengen met de werkelijkheid. En ook een realistisch idee te krijgen over hoeveel invloed en controle ze hierop hebben.’

Het is gewoon best lastig om het ritme van een baby te verenigen met een intensieve baan.

Ouders weten dat hun kinderen veranderen en groeien. Maar ook als mens verander en groei je door je ouderschap, weet Joyce. ‘Als je je bewust wordt van ouderschap en de verschillende fases waarin je zit, dan is het makkelijker om je gedrag – te gestresst, te gehaast, te boos - te veranderen. Zo komt er meer ruimte voor authentiek handelen en leer je als mens omgaan met kwetsbaarheid & moed en vooral handelen buiten je comfortzone.’

Millenials werken en zorgen samen

Oké, dat klinkt als iets dat je vooral een keer moet doen. Pro Parents trekt in dit thema dan ook samen op met werkgevers, om werknemers in de kwetsbare fase van gezinsvorming te helpen. ‘Natuurlijk zijn er soms vragen bij werkgevers: moeten wij deze rol op ons nemen? Maar ze zien dat talent vroegtijdig het toneel verlaat, vrouwen én mannen, hun levens kraken... Het is gewoon best lastig om het ritme van een baby te verenigen met een intensieve baan. Medewerkers verwachten dat ze samen met hun baas in gesprek kunnen over de oplossingen die nodig zijn. Niets doen is geen optie, want de nieuwe generatie millennials werkt en zorgt samen.’

Dat eeuwige schuldgevoel

Nieuw aan het programma van Pro Parents is de aandacht voor het thema schuldgevoel. ‘Ergens in het leven van werkende ouders of aanstaande ouders komt de vraag voorbij; hoeveel zorg kán ik en wíl ik uitbesteden- vijf dagen crèche is dat nou slecht?’ Het antwoord daarop is niet eenvoudig: om hier als ouder echt goed een mening over te vormen heb je verschillende know-how nodig. ‘Ons doel is dat ouders goede beslissingen kunnen nemen op het goede moment op basis van de goede argumenten.’

Schuldgevoelens, van man én vrouw, hebben wel degelijk impact op de keuzes die mensen maken. ‘Naast opvoedkundige ben ik bedrijfsantropoloog. Antropologen kijken met nieuwe ogen naar alledaagse dingen op de werkvloer die we heel vanzelfsprekend vinden. Een uitspraak als; dit is een mannenbedrijf en dit is hier geen issue, vind ik altijd heel boeiend. Dood en geboorte zijn de fundamenten van wat ons mensen tot mensen maakt. Die sleutelmomenten zijn omvangrijker en raken dieper onze kern dan wat dan ook.’

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!