Besmet met het Sillicon Valley virus

4-08-2016 //

Als je in de dot.com wereld werkt, is Sillcon Valley natuurlijk de place to be. Age Sluis krijgt, net vader geworden, de kans om te gaan. Twee jaar later is hij terug, met een tweede kind, en vertelt over dit geweldige avontuur. ‘Als ik geen kinderen had gehad, was ik langer gebleven.’

Terug uit San Francisco staat Age Sluis met lege handen. Zijn huis is nog even verhuurd en hij moet op zoek naar een nieuwe baan. Voor een buitenland avontuur moet je soms wel wat over hebben. ‘De start up waar ik voor werkte mislukte. Zo gaat dat. Daardoor kwam mijn visum ook in de knel. Door de kinderen ga je anders denken; in jaren en zomervakanties. Ik dacht, als we terug gaan dan voor de zomer zodat onze oudste straks mee kan draaien in een nieuw schooljaar.’

Het vaderschap loopt inmiddels als een rode draad door Age’s carrière. Het bepaalt voor een belangrijk deel wat hij wel en niet doet en hoe hij dat doet. Tegelijkertijd hield het hem niet tegen om samen met zijn vrouw voor het avontuur te kiezen. ‘Achteraf denk ik wel, was ik maar eerder gegaan. Zonder kinderen had ik uit mijn Sillicon Valley tijd meer kunnen halen, denk ik. Je kan toch minder grote stappen tegelijk zetten. Moet rekening houden met een thuisfront dat je de halve wereld over hebt gesleept.’

Age is een gelukkige vader. ‘Ik vind het niet een beetje leuk, maar super leuk. Juist omdat we daar als gezin volledig op elkaar waren aangewezen, zonder opvang en opa’s en oma’s, heb ik het heel intensief beleefd. Een simpele avondoppas kost daar al z’n 25 dollar per uur. Dus ga dan maar ‘ns relaxt uit eten samen.’ Hij realiseert zich dat dicht op de kinderen zitten veel voordelen heeft. ‘Je ziet alles veel beter, tot in detail. Hoe snel het gaat. En tegelijkertijd vertraag je het tempo door er bovenop te zitten. Het opent je blik en daardoor verander je zelf ook. Andere dingen worden belangrijker.’

Foto: Age Sluis met dochter Kate.

Er is een nuclear war gaande om het beschikbare venture capital.

En dus geeft Age na twee mooie jaren zijn droom om het te maken in ‘the valley’ op om in het thuisland wortel te schieten met zijn jonge gezin. Ook omdat het cultuurverschil met de Amerikanen toch wel groter bleek dan verwacht. ‘Amerikanen vinden alles fantastisch en zien overal ‘opportunities’. Maar hun enthousiasme is vaak een vorm van beleefdheid.’ Erger is de start up mentaliteit om in no time iets op te bouwen om investeerders mee te lokken. Een klus doen en nooit betaald krijgen komt daar geregeld voor. ‘Alle start up’s zijn overstretched. Er is een nuclear war gaande om het beschikbare venture capital binnen te halen. Dat maakt mensen meedogenloos.’

Wat het San Francisco leven vooral bepaalt is een enorme drive om het te gaan maken. Iedereen in Sillicon Valley heeft daar zo’n beetje alles voor over. En maar 1% haalt het. Ondertussen ontploft de stad en zijn de huurprijzen gestegen van 3.500 dollar voor 100m naar 5.000 dollar. ‘Ik kan het ’t beste omschrijven aan de hand van die bekende scene uit Coyote, waar Roadrunner van een afgrond rent en gewoon doorloopt. Totdat hij naar beneden kijkt, dan stort hij neer. Zo is het daar ook. Zolang je het gelooft, ga je door.’

Als je er net zit, zie je alleen maar de overeenkomsten, maar hoe langer het duurt des te meer ontdek je de verschillen.

Ook Age was besmet met dat virus. Wilde het gaan maken en onderdeel uitmaken van die geweldige vibe. ‘Ik heb veel gave ontmoetingen gehad. Met mensen waarbij het ondernemen echt in hun DNA zit. Ook in de kroeg gaat het niet over sport of andere mensen, maar over Bitcoins en datamining tools. Geweldig. Als je er net zit, ziet je alleen maar de overeenkomsten, maar hoe langer het duurt des te meer ontdek je de verschillen.’ Zelfs in de speeltuin voelde hij het verschil.  ‘In Nederland gaan ouders lekker zitten en doen de kinderen hun ding. In San Fransisco is dat niet de bedoeling. Je loopt achter je kind aan en zorgt ervoor dat er niets mis gaat.’

Al met al was het een leerzaam avontuur. ‘Ik ben er trots op dat ik het zo lang heb volgehouden. Ik heb mezelf in die zin beter leren kennen.’ Wat hij ook meeneemt is het besef dat de snelkookpan van een super succesvol leven niet persé gelukkig maakt. Er is ook nog zoiets als een prettige worklife balance. En ook dat geloof wordt gepredikt in San Fransisco. Vooral door de ‘happy few’ die het gemaakte hebben en kunnen rekenen op een goed gevulde bankrekening.

Voor Age is het nu zaak uit te vinden wat hij echt leuk vindt. ‘Ik ben opgevoed met een enorme focus op hard werken. Wat er op me af kwam daar ging ik op in. Altijd maar door. Nu wil ik even een stap terug nemen om van daaruit te bepalen wat mijn koers wordt.’ Dat hij dit nu pas doet, wil hij graag voorkomen bij zijn eigen kinderen. ‘Ik worstel daarmee. Weet niet goed wat ik echt wil. Dus ik zou mijn zoon en dochter graag helpen om dat al op jongere leeftijd uit te vinden. Ik zou het geweldig vinden als ze later zeggen: daar heeft papa ons echt mee geholpen.’

Age Sluis (38) is getrouwd met Sophie (36) en heeft twee kinderen: Pieter (4) en Kate (1).

Vind je dit interview leuk? Like ons op Facebook en mis niks.

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!