Het gaat om de vrolijkheid.

21-02-2017 //

Martijn Euverman is een succesvolle beleggingsadviseur van pensioenfondsen slash vennoot, vader van drie kids op de basisschool en getrouwd met een ambitieuze vrouw. Daarnaast is hij mijn overbuurman. Op een dag kreeg ik een appje van Marianne, zijn vrouw: ‘Volgens Martijn ligt carrière maken voor vrouwen in het ondernemerschap en niet in het beklimmen van de apenrots van multinationals.’ Mijn antwoord terug: Mag ik hem binnenkort interviewen?

Wat bedoelde je?
'Freek de Jonge zei het ooit heel mooi: ‘Vrouwen moeten niet proberen mannen na te doen. Dan is het hele feminisme mislukt.’ En daar ben ik het mee eens. Vrouwen hebben capaciteiten die niet passen bij de traditionele bancaire wereld of überhaupt bij corporates waar je vooral goed moet zijn in politieke spelletjes. Zoiets als het glazen plafond, vind ik eerlijk gezegd gewoon gelul. Waarom zou je het plafond willen doorboren van een organisatie die niet de winnaar van de toekomst is? Gebruik die capaciteiten om het anders te doen.’

Ook Martijn’s eigen vrouw besloot het ‘anders’ te gaan doen. Ze zette een streep onder haar corporate carrière en begon voor zichzelf met het platform WijdeWijk. Daarmee sloot ze een ‘dramatische periode’ bij ING af. Martijn: ‘Na haar laatste interimklus besloot Marianne te gaan ondernemen en daarin is ze supergoed en gaat ze excelleren.’

Waarom zou je het plafond willen doorboren van een organisatie die niet de winnaar van de toekomst is?

Jij hebt zelf ook bij zo’n bankreus gewerkt. Vond jij het wel leuk?
‘In de hoogtijdagen voor de crisis werkte ik op de dealingroom bij ABN Amro. Dat klinkt stoer maar het was mijn wereld niet. Ik werd nerveus van de druk om te scoren en de individualistische prestatiegerichte cultuur. Als targets halen heilig wordt verklaard, gaat iedereen voor zijn eigen hachje. Letterlijk geldt dan: samenwerken loont niet. Precies dat hebben we in ons eigen bedrijf anders gedaan. Wat het individu omzet wordt niet bijgehouden, alleen het totaal.’

Hoe is het ondernemerschap van de vrouwen in jouw bedrijf?
‘Er werken net zoveel vrouwen bij ons als mannen. Gelukkig! Zij doen het heel goed bij pensioenfondsen. Helaas zijn slechts twee partners van de achttien vrouw, dus dat is te weinig. Gemiddeld genomen willen de jongens die binnen komen allemaal partner worden en voor de vrouwen geldt dat minder. Ik denk dat daarin de prioriteit thuis wel een rol speelt.’

Hoe ervaar jij die verdeling zelf thuis?
‘In mijn tijd bij ABN Amro spraken we af: we doen allebei vier dagen. Daarvoor moest ik naar mijn baas in Londen. Zijn reactie op mijn vraag om één dag minder te werken was legendarisch: ‘Don’t you have a wife?’ (lachend) Het was een ongemakkelijk gesprek, maar uiteindelijk is het me wel gelukt.’

Inmiddels is die gelijke verdeling thuis wel wat gedraaid, geeft Martijn grif toe. Als ondernemer en bouwer aan een nieuw bedrijf sloop het steeds harder werken en langere dagen maken erin. ‘Het werd al snel heel verleidelijk om voor de files weg te gaan en na de files pas weer naar huis te komen.’ Zeker sinds zijn vrouw is gaan ondernemen, vanuit huis werkt en daardoor ‘een stuk flexibeler’ is, moet hij harde afspraken met zichzelf maken over bijvoorbeeld zoiets als thuis eten. Martijn noemt het een duivels dilemma. ‘Ik wil zakelijk groot succes hebben, maar ik wil ook dat mijn kids me als de ideale vader zien, ik wil veel bier drinken met mijn vrienden en een halve triatlon gaan doen.’

Je vrouw is gaan ondernemen, dus is ze meer thuis? Mmm…
‘Ja, dat is waar…ze is daarmee het sluitstuk. En daar hebben we het ook wel over: bevalt het ons nog zoals we het doen? Hoe het nu gaat is wat mij betreft ook niet in beton gegoten. Ik wilde bijvoorbeeld al heel lang een sabbatical doen, maar schoof dat steeds voor me uit. Waarom? Het eerlijke antwoord aan mezelf was: omdat ik het moet vragen aan mijn medevennoten. Dat is een beetje ongemakkelijk. We werken allemaal hard, dus dan vraag ik misschien teveel.’

En?
‘Uiteindelijk ga ik het toch doen. Mijn levensmotto is: het gaat om de vrolijkheid. En daar draagt werk absoluut toe bij, maar ook een sabbatical en veel van de kinderen meemaken. En natuurlijk zo veel mogelijk leuke dingen doen met Marianne. (lachend) Eigenlijk wil ik gewoon graag trainen voor de triatlon.’

Het voordeel van vrolijkheid is dat het makkelijker te regelen is.

Gevraagd naar zijn vaderschap ziet Martijn weinig verschil met zijn vrouw. ‘We voeden ze op. Hopelijk tot enigszins normale kinderen.’ Daarnaast brengt hij graag de humor erin. Het gaat er uiteindelijk om dat ze vrolijke kinderen zijn, vindt hij.

Staat vrolijkheid voor geluk?
‘Het voordeel van vrolijkheid is dat het makkelijker te regelen is. Maar het moet wel echt zijn. Net als bij mijn vader ligt bij mij de neiging op de loer dat het glas half leeg is. Win ik één pitch van de tien niet, dan ben ik daar enorm ziek van. Die neiging tot neerslachtigheid bezweer ik door veel Boeddhistische boeken te lezen. Daar leer ik positief denken voor de momenten dat ‘t even lastig is.’

Doe je dat ook voor de kinderen?
‘Het lastigste in de opvoeding vind ik het als de kinderen verdrietig zijn. Toen we gingen verhuizen hoorde onze oudste dochter dat ze in de selectie zat bij haar oude hockeyclub. Ze was intens verdrietig dat dit door onze verhuizing niet door ging. Het emotioneert me nog als ik terugdenk aan het moment dat ik tegen haar zei: Ik doe alles wat in mijn vermogen ligt om je gelukkig te maken.’

En wat is dat dan? Laat je ze vrij of stuur je ze de juiste kant op?
‘Ik geloof heel erg in intrinsieke motivatie. Dus ik wil eigenlijk niet sturen, tegelijkertijd merk ik dat ik toch wel heel graag wil dat ze naar het VWO gaan. Als dat niet dreigt te lukken denk ik meteen aan bijles. Dat is niet wat ik met mezelf had afgesproken. Dus dat knaagt dan wel. Maar ik geloof erin dat je vrolijker kan worden als je meer keuzes hebt.’

Tot slot vraag ik Martijn of hij zichzelf ambitieus vindt. Hij zegt direct ‘ja’, maar valt daarna even stil. ‘Ik heb veel behoefte aan complimentjes, dus de consultancy past mij in die zin wel heel goed. Ik wil graag dat mensen mijn werk echt goed vinden, toegevoegde waarde leveren. Ik ga niet voor een zes.’ Ook zijn eigen ondernemerschap ziet Martijn als een teken van ambitie. ‘Ik had ook bij een bestaande club met meer gemak veel geld kunnen verdienen. Maar ik wilde het zelf doen. In die zin maak ik me er niet met een Jantje van Leiden vanaf.’

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!