Wat neem jij mee op vakantie?

8-07-2016 //

Blogger José Nanninga-Verholt kijkt naast de bikini’s en zonnebrand ook even naar haar verwachtingen. Dat vergroot aanzienlijk de kans om - eenmaal thuis - het vakantiegevoel nog even vast te houden.

Wat neem jij mee op vakantie? Waarschijnlijk je kinderen, en ook je partner als reisgenoten. Een koffer met kleren, de tent misschien, en die dingen waar je zo graag aan toekomt in je welverdiende vakantie, zoals die boeken die je nog wilt lezen. En je plannen, die gaan ook mee, strand, rondreis, wandelen, steden en musea bezoeken, op de bonnefooi? 

Wij gaan dit jaar naar Noorwegen, een week zeilen en de bergen in om lange wandelingen te maken. De uitzichten zullen zeker een van mijn ultieme genietmomenten zijn.  

Last van stress?

Er wordt regelmatig onderzoek gedaan naar stress rondom vakantie. En dan lees je dat 4 op de 10 mensen binnen twee weken na hun vakantie meer stress ervaren dan daarvoor .... 

Waar herken jij je in? Extra hard werken voordat je weggaat om je dossiers netjes over te dragen, een hele dag koffers pakken en je huis netjes achterlaten. De lange autorit waarin jij druk bent met het zgn. achterbank management. Op de plaats van bestemming toch weer in de verzorgende rol gedoken, lekker koken, opruimen en sociaal zijn. Of de overtuiging “als de kinderen het naar hun zin hebben, genieten wij ook”. En hoe zit het met de tijd die je voor jezelf in gedachten had en waar je zo’n behoefte aan hebt? 

Voor je het weet, draai je weer in de bekende versnelling. 

(En natuurlijk staat ver van huis de tijd echt wel even stil en geniet je van een aantal versnellingen terug, spelend kroost, dat boek dat je leest, die fietstocht en alle bezienswaardigheden.) 

Weer terug thuis, je duikt de wasmachine in, de eerste verjaardag dient zich al weer aan, en maandag blijken je dossiers nog net zo te liggen als jij ze achterliet. En voor je het weet, draai je weer in de bekende versnelling. 

Geen stress, herken je verwachtingen.

Je kunt het stress noemen, of onze eigen realiteit. Waar het volgens mij (ook) over gaat is verwachtingen; de vakantie is namelijk een onderbreking van ons ambitieuze en drukke bestaan, en niet een verandering daarin. En dat is wat we, mijmerend op ons luchtbed, er misschien wel te veel van maken: “als we straks thuis zijn, ga ik een aantal dingen anders doen”. Herkenbaar? Net zoiets als je goede voornemens op 1 januari. 

Bij ons gaat het eigenlijk altijd over meer tijd met z’n tweeën. In de vakantie raken we niet uitgepraat om thuis daarvoor pas te gaan zitten als er tijd overblijft, wat meestal niet zo is. Of als een van de twee, inmiddels gefrustreerd, aan de bel trekt. En daar is ‘ie weer, de teleurstelling over het missen van die eindeloze gesprekken, en het mislukte voornemen. 

Welke verwachtingen neem jij mee op vakantie? 

Stress in de vakantie herken ik bij ons niet zo. We genieten alle vijf van de eenheid die we dan zijn, en houden van dezelfde dingen en tempo. Maar zodra thuis de vanzelfsprekendheid van het samenzijn wegvalt, kan ik ook daarbij een teleurstelling niet ontkennen. Mijn grootste uitdaging in vakanties is wel altijd om genoeg momenten te hebben waarin niemand een beroep op me doet (waar ik vervolgens ja tegen zeg). 

Welke verwachtingen neem jij mee op vakantie? En gaan die misschien wel voorbij aan wat er ook is, bijvoorbeeld die dreinende peuter of dwarse puber, onzekerheid over je baan of woorden met je partner, de lange wachtrijen of een huurhuisje dat tegenvalt? Met misschien ook nog als gevolg dat je minder tijd of ontspanning voor jezelf vindt dan je je zo stellig had voorgenomen?

Of met welke verwachtingen of voornemens kom je terug? En blijken die dan rooskleuriger dan je agenda toelaat, waarin gezin, werk, activiteiten en jijzelf gewoon weer gecombineerd moeten worden?

Mezelf mee op vakantie.

We nemen in de allereerste plaats onszelf mee op vakantie, ik met al m’n eigenschappen, patronen, wensen, enzovoort. Net als jij. En ik kom ook met mezelf weer terug. 

En dan is het “simpel”, of laten we dat er van maken: mezelf omarmen, net als mijn reisgenoten, plus een dosis realisme erbij. Beide nemen geen ruimte in m’n koffer in, en geven wel ruimte in m’n hoofd. 

Ik houd ervan om het klein te houden, de meeste goede voornemens sneuvelen omdat ze in een keer veel te veel van onszelf vragen. 

Een invuloefening voordat ik vertrek:

  1. Eén verwachting die ik loslaat voor de vakantie .....
  2. Tijdens de vakantie ga ik voor mezelf in ieder geval één keer......
  3. Eén voornemen na de vakantie .....

De dag voor vertrek pak ik m’n meditatiemoment om m’n eerste antwoord te vinden. Op de plaats van bestemming m’n tweede en de eerste dag weer thuis sta ik pas stil bij m’n derde. Ik denk dat vooral dat laatste moment, alweer met een been terug in de realiteit van het dagelijks leven, me helpt om ook echt voor dat voornemen te gaan.   

Fijne vakantie aan allen! 

Vind je dit artikel leuk? Like ons op Facebook en mis niks.

Over &jouwtalent

José Nanninga heeft haar eigen coachpraktijk &jouw talent voor kinderen, jongeren en hun ouders.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!