Inspirerende Onrust

8-04-2016 //

“Waar haal jij eigenlijk je inspiratie vandaan?”

Als het over mijn kunstenaarschap gaat is dit meestal de eerste vraag die ik krijg, afgewisseld met; “kan je leven van je werk?”
Mijn antwoord zit al jaren als een mantra in mijn hoofd;
“Ik heb geen tijd om in kleermakerszit te wachten op inspiratie. Inspiratie moet je doen door elke dag hard te werken. Je kunt altijd terugvallen op je techniek als je geen inspiratie hebt en vooralsnog heb ik ideeën zat.”
Ik zeg er meestal niet bij dat mijn ultieme inspiratie een deadline is…..

Het heeft jaren voor mij gewerkt om er op deze manier naar te kijken. Daarnaast zijn mijn werken leesbaar als een biografie dus is inspiratie 24 uur per dag beschikbaar, dacht ik.

Ik begrijp nu beter dat het gebrek aan inspiratie een belangrijke rol speelde in mijn besluit een ’sabbatical’ te nemen althans het gevoel er een gebrek aan te hebben. De oplossingen die ontstaan door van de ene deadline in de andere te rollen zijn telkens verrassend en werken verslavend maar weerhouden je er in grote mate ook van nieuwe paden in te slaan.

Nu ik ruimte heb gecreëerd in mijn agenda en niet terug hoef te vallen op deze deadlines, schieten de ideeën en beelden constant als stormachtige losse flodders door mijn hoofd. Daardoor sta ik 10 keer per dag op het punt om nú te beginnen aan die nieuwe fantastische serie werken waar ik zo naar verlang en ben ik 10 keer per dag in twijfel, bang dat ik mijn ultieme masterpiece misschien wel nooit maak. Inspiratie geeft vleugels, maar als het wegblijft kan het je tot wanhoop drijven en in verwarring brengen.

Is het mijn taak als kunstenaar om het leed in de wereld te verbeelden of is de verbeelding van mijn emoties juist sterk genoeg om andere te ontroeren, wellicht te inspireren? Is de rek allang uit mijn vormentaal? Wordt dit mijn abstracte fase? Koop ik morgen een nieuwe camera en word ik fotograaf? Heb ik te veel haast?
Of misschien word ik wel het gelukkigst als ik mijn ambities vaarwel zeg en mij volledig richt op de overzichtelijke doch kwetsbare zekerheden in mijn leven; mijn gezin, mijn gezondheid, mijn bevoorrechte positie op dit stukje aarde te mogen wonen waar de inspiratie voor het oprapen ligt…..

Inspiratie is geen vrije keuze, het overkomt je blijkbaar. En misschien zoek ik ook te ver, te veel en te vroeg. Gelukkig mag je in de kunst, in je leven überhaupt, elke dag opnieuw beginnen en beiden zijn daardoor kneedbaar. Dus heb ik net maar besloten geen haast te hebben en mij over te geven aan het even ‘(nog) niet weten’.

Morgen koop ik een homp klei.

Maayke Schuitema (41) is kunstenares en net als haar beroemde grootvader Paul Schuitema bezeten van beeld. Haar schilderijen zijn leesbaar als een biografie. Ze deed twee keer mee aan het Tv-programma ‘Sterren op het doek’. Ze exposeert in binnen- en buitenland en haar werk wordt o.a. getoond op kunstbeurs de PAN en Art Miami. Ze schrijft zoals ze schildert: transparant, vol passie, en zorgvuldig neergezet.

Vind je dit een leuk artikel? Like ons op Facebook en mis niks.

Over Maayke Schuitema

Maayke Schuitema (1974) is kunstenares. Ze schrijft zoals ze schildert: transparant, vol passie, en zorgvuldig neergezet.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!