‘If not me, then who?’

27-05-2016 //

Een social enabler. Dat is ambitious mama en DNB’er Jacoby Mensinga het liefst. Voor de Nederlandsche Bank toetste ze bestuurders  en commissarissen uit de financiële sector. In haar vrije tijd zette ze een pakkettenlijn op voor de vluchtelingen op Lesbos. ‘If not me, then who?’

Ambitie

‘Ambitie is het tegenovergestelde van perfectionisme. Het is zien wat er nodig is en dat ook gaan doen. Zo is Dutch Parcels for Refugees ook ontstaan; de pakkettenlijn naar Lesbos met eerste levensbehoeften voor vluchtelingen. Samen met een goede bekende uit mijn netwerk  besloten we dat we niet langer aan de zijlijn gingen staan kijken. Binnen een paar dagen hadden we een Facebook account, een ‘how to’ lijst, een filmpje en gingen we aan de slag.

Dingen klein maken, het tegenovergestelde van perfectionisme dus. Als we alles eerst tot in de puntjes hadden uitgedacht, waren we nooit begonnen. Nu kregen we in een paar dagen tijd 7.000 likes en op dag drie lag de website van DHL eruit. Wat we hebben los gemaakt was echt magisch. Zoveel mensen wilden een pakket met kleding en schoenen opsturen en lieten ons met foto’s weten wat dat voor hen betekende. Ik heb gezien dat ik invloed kan hebben en dat ik een voorbeeld ben voor andere mensen.

Toen de vluchtelingen hier in het najaar van 2015 met duizenden in Nederland aankwamen ben ik ook meteen gaan helpen. Met kleding en taalles via de Noorderdkerk in Zaandam. Ik vroeg me wel af, waarom doe ik dit? Een deel heeft te maken met het feit dat ik geen ‘nee’ kan zeggen en graag help. Maar het is vooral dat ik niet tegen leed en onrecht kan.  ‘If not me, then who ?’ Toch zie ik mezelf niet als een Florence Nightingale. Dat beeld van de zorgzame vrouw vind ik veel te stigmatiserend. Een social enabler past meer bij me. Ik vind het geweldig om te zien hoe ik anderen in staat kan stellen  om te helpen. Zo weten veel mensen uit mijn netwerk nu dat ik vluchtelingen help en bieden zijn ook hulp en spullen aan.'

Carrière

‘Dit jaar is er zowel op persoonlijk als op werkvlak veel in beweging gezet. Dat vind ik best spannend. Tot mijn tijdelijke rol in de toetsingscommissie bij De Nederlandsche Bank (red. waarbinnen alle bestuurders en commissarissen binnen de financiële sector opnieuw zijn getoetst op geschiktheid), heb ik eerst als jurist en later bij Human Resources altijd onder de radar gewerkt. In deze nieuwe rol kon ik invloed uitoefenen op hoe de financiële wereld er in de toekomst uitziet. Ik bepaalde mede of iemand geschikt was en kon daarnaast het belang van feminiene waarden voor het voetlicht brengen. Dat ik zo veel invloed kon uitoefenen gaf mij veel energie.

Ik voel meer dan ooit de behoefte om ook in mijn werk invloed uit te oefenen.  

Daaruit is ook mijn initiatief ontstaan om binnen het netwerk voor vrouwen werkzaam in de financiële sector (WIFS), vrouwen bij elkaar te brengen die commissaris willen worden. Ik heb gezien hoe weinig vrouwen er op dat niveau zitten en hoe belangrijk het is dat daarin verandering komt. Maar hoe doe je dat, commissaris worden? Ik organiseer avonden met relevante gasten en heb de ambitie zoveel mogelijk vrouwen naar een commissariaat te begeleiden. Dat doe ik vooral door ze te laten zien hoe goed ze zijn. Want ook al hebben ze dijken van CV’s, ze vragen zich allemaal af of ze wel goed genoeg zijn. Zoals ik dat zelf overigens ook deed toen ze me binnen DNB vroegen voor deze toetsingscommissie.

Nu  alle commissarissen getoetst zijn, ben ik weer terug bij HR en ben ik verantwoordelijk voor de invoering van de Participatiewet bij de Nederlandsche Bank. Een mooie uitdaging waar mijn hart naar uit gaat. Tegelijkertijd heb ik recent een opleiding tot compliance officer afgerond. Binnen de financiële sector wordt het naleven van wetten en regels steeds belangrijker, maar is er ook meer aandacht voor cultuur en gedrag in de sector. Dus daarin ligt wellicht een mooie nieuwe carrière. Ik voel meer dan ooit de behoefte om ook in mijn werk invloed uit te oefenen. Dus de vraag is: welke rol past het best bij mij?'

Alle ballen in de lucht

'Wat meespeelt in al mijn carrière keuzes is dat ik de hoofdkostwinner ben. Geld speelt voor mij geen hoofdrol in de keuzes die ik maak, mijn geluk zit in dingen voor elkaar krijgen, maar is natuurlijk wel belangrijk. Mijn man is freelance fotograaf en neemt een groot deel van het halen en brengen van onze 9-jarige zoon op zich. Dat geeft mij de mogelijkheid om 4x9 te werken. In combinatie met de flexibiliteit die DNB biedt, is dat dus heel goed te doen.

Foto: Jacoby met haar zoon Daniël.

Toch ben ik thuis wel degene die de dingen stuurt. Soms vind ik dat best lastig. Tegelijkertijd weet ik dat ik vrij perfectionistisch kan zijn en het mijn eigen keuze is om zoveel ballen in de lucht te willen houden. Laatst liep ik collecte voor Amnesty International. De deur ging open en ik kreeg een doorkijkje richting de woonkamer. Daar zag ik een vrouw languit op de bank liggen. Ze keek TV. (lachend) Toen dacht ik: Dat kan natuurlijk ook.

Uiteraard klaagt mijn man wel ‘ns dat ik teveel doe. Maar ik zou het niet anders willen. Er zit een motortje in mij die niet van ophouden weet. Soms vragen andere moeders mij: hoe doe je dat toch allemaal, dat zou ik echt niet kunnen. Dat irriteert me dan wel en dan denk ik: schiet toch op. Toon wat meer lef. Tegelijkertijd weet ik dat ik de wereld niet kan redden en de wereld dat ook niet van mij verwacht.'

Dromen

'Wat ik zou doen als ik alles zou loslaten? (lachend) Dat vind ik een veel te enge vraag. Misschien wel juist omdat ik nu, op mijn 46e, op dat kruispunt sta. Als ik een grote prijs win, werk ik gewoon door. Ik heb geen grote dromen om uit te laten komen. Mijn dromen zijn klein en maak ik nu al waar. Mijn verjaardag groots vieren met vriendinnen. Of vier weken op reis gaan door Thailand; no guts no glory.

Een droom of ambitie is wel commissaris worden bij Stichting voor Vluchteling Studenten UAF. Dat weten ze daar nog niet, maar dat gaat wel gebeuren… Bij nader inzien: als ik de hoofdprijs win, stop ik wel met werken en ga ik fulltime met vluchtelingen aan de slag.'

Jacoby's tip voor andere ambitious mama’s: 'Het is zo makkelijk om te zeggen: Geloof in jezelf, denk groot, no guts no glory. Mijn tip is wel: doe! En een andere, ook aan mezelf, is: vraag hulp. Je hoeft het niet allemaal in je eentje te doen.'

Vind je dit interview leuk? Like ons op Facebook en mis niks.

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!