“Ik floreer in het alleenstaand moederschap”

1-07-2016 //

Ze is bezig met een taboedoorbrekend boek voor vrouwen…maar daarover mag ze van haar uitgever nog niets vertellen. Geen probleem. Actrice, toneelschool directeur, scriptschrijver, auteur en alleenstaande moeder Medina Schuurman beschikt nu al over een schatkist aan levenservaring en waardevolle inzichten. And she is more than ready to share.

Als je net een kind hebt gekregen, kan weer aan het werk gaan een surrealistische ervaring zijn. Dat je over die kantoorgangen loopt en denkt: En nu? Dat was het ook voor Medina Schuurman. Maar dan anders. Op haar eerste werkdag komt ze onder het nepbloed van de set van Penoza waar ze enkele uren daarvoor een vinger is kwijt geraakt en iemand van het leven beroofde. De omschakeling van een baby liefdevol aan de borst naar keiharde thriller scènes kostte haar desondanks weinig moeite. ‘Na maanden thuis te zijn geweest, vond ik het heerlijk om weer aan het werk te gaan.’

Huisje, boompje, beestje

Huisje, boompje, beestje. Medina dacht lange tijd niet dat het voor haar was weg gelegd. Ze was ‘bewust kinderloos’. ‘Ik wilde nooit moeder worden. Ben altijd bang geweest om dingen door te geven die mij door mijn eigen jeugd dwars zaten. Om de vijf jaar neem ik tijd alleen; zowel om terug als om vooruit te kijken. Op mijn veertigste was ik een week alleen in Venetië. Daar op een terras dacht ik: ik ben best een leuk mens geworden. Misschien kan ik ook wel een leuke moeder zijn.’  

Eenmaal thuis krijgt Medina een relatie en raakt ze zwanger. ‘Jonathan is het grootste cadeau dat ik ooit heb gekregen. Liefde zoals ik dat kende was vaag, voorwaardelijk en tijdelijk. De liefde die door zijn komst ontstond, was van een heel andere categorie.’ Hoe blij ze ook is met zichzelf, Medina gaat als jonge moeder toch in therapie. Better safe than sorry. ‘Door de therapie werd ik wakker en ontdekte ik: dit is niet wat ik wil. Ik moet mijn leven weer opnieuw in eigen hand nemen.'

Door de therapie werd ik wakker en ontdekte ik: dit is niet wat ik wil.

Als kind van gescheiden ouders ging het definitief stuklopen van haar relatie gepaard met veel pijn. ‘Het was een zware periode, maar nu zijn we anderhalf jaar verder en merk ik: het alleenstaand moederschap in combinatie met co-ouderschap is ideaal voor mij. Ik floreer.’ Het overzichtelijke van een huishouden bestaande uit moeder & kind geeft veel rust én kracht. ‘Er zijn dagen dat ik net als vroeger alleen ben en juist in die stilte komen de ideeën. Tegelijkertijd maakt ‘t me heel sterk dat ik er alleen voor sta. Ik ben assertiever geworden, want ik wil dat mijn kind een goed leven heeft. Wachten tot het werk op me af komt, kan niet meer dus ik initieer veel dingen. Ik ben echt wel volwassen geworden erdoor.’

Family life

Een familieleven ontbreekt desondanks niet in het leven van Medina. ‘Grappig genoeg zijn mijn ouders na 40 jaar weer bij elkaar. (lachend) Vroeger waren ze zware hippies en nu zijn ze een zoet stelletje. Mijn zoon krijgt bij hen een ‘family life’ mee dat ik nooit heb gekend.’ Medina noemt haar jeugd een paar keer onveilig. De flowerpowertijd van leven in communes en de vrije liefde bieden achteraf gezien niet de ideale structuur voor jonge kinderen. ‘Mijn vader was een afwezige vader. Zeer begaan met het lot van de wereld. En daardoor minder met mij.’

De omgeving waarin ze opgroeit verwart Medina die als jong meisje al weigert dingen voor zoete koek aan te nemen. ‘Als ik om me heen keek zag ik veel ongelukkige vrouwen die niet konden aarden in die vrije liefde. Ik dacht: als dit liefde is?’ Al heel jong voelt Medina: ‘Ik sta er alleen voor in het leven.’ Het maakt dat ze zich nog altijd een loner voelt. Zij het geborgen in relaties met andere loners zoals haar beste vriendin Isa Hoes met wie ze samen dat geheimzinnige boek schrijft. Het zorgt er ook voor dat ze haar leven telkens weer in eigen hand neemt. ‘Thuis zag ik een moeder die afhankelijk was en daarin niet erg gelukkig. Dat beeld wilde ik niet voortzetten. Mijn ambities rezen juist de pan uit.’

Foto: Medina Schuurman en Monique Hendrickx in Penoza

Cirkel van invloed

Als jong meisje wilde Medina danseres worden. Het werd uiteindelijk de toneelschool en later de kunstacademie. ‘Vanuit mijn expressiedrang wilde ik de wereld verbeteren. Net als mijn vader.’ Die ambitie is inmiddels sterk verminderd. ‘Ik kwam erachter dat de wereld niet gered kan worden. In ieder geval niet zonder dat je er zelf aan onderdoor gaat.’ Ze is relaxter geworden. Kiest secuurder, zeker sinds ze moeder is en haar tijd schaarser. ‘Mijn cirkel is kleiner en sterker, maar omdat ik alles meer kanaliseer kunnen projecten juist groter worden.’

Stress is een keuze. Ik kies ervoor rustig af te wachten.

Natuurlijk kent ook Medina de onzekerheid van het vrije werk. ‘Ik heb niet altijd werk gehad. Soms maak je klappers en soms is er een tijd niks. Ik heb vaak momenten gehad dat ik dacht: hoe nu verder, wat is mijn pad?’ Toch dreigt vaker het gevaar van teveel. Een bekend fenomeen voor veel creatieven. ‘Ook daarin ben ik rustiger geworden. Stress is een keuze. Ik kies ervoor rustig af te wachten. Vertrouwend op het moment dat komen gaat waarop ik als vanzelf weet wat ik wil.’

Prangende ambitie

Wat dat is, staat nog te bezien. Ja, dat boek, dat als een vlinder om ons heen danst maar nog even nergens landt, gaat er komen. Verder zijn er geen duidelijk omschreven dromen. ‘Zo werkt het bij mij niet. Althans niet meer. Vroeger had ik wel een prangende ambitie om met bepaalde mensen te werken. Nu denk ik: ik zal wel weer iets leuks gaan verzinnen. En barst ik van de nieuwsgierigheid wat dat dan zal zijn.’  

Medina straalt. Zichzelf zo horen praten doet haar zichtbaar goed en dat zegt ze ook. ‘Ik heb zo’n tof leven. (lachend) Daarvoor heb ik wel moeten lijden, moeten onderzoeken en mezelf opnieuw moeten uitvinden. Maar nu komt alles samen, it pays off.’

Medina’s tip voor andere ambitious mama’s. Wacht niet te lang. Wil je iets doen, doe het. Het moment is nu. Breek je ambities op in kleine stapjes en ga aan de slag. Wil je iets met mensen doen? Een opleiding is misschien een te grote stap, maar je kunt ook als vrijwilliger aan de slag gaan. Bouw een netwerk op, vraag je vrienden om hulp. Wees niet bang, maar toon lef. Vrouwen mogen best een beetjes strenger voor zichzelf zijn. Just do it.

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!