Denk crisis, denk vrouw

7-07-2016 //

Nu alle ‘Brexit’ mannen zijn weggerend, krijgt Engeland na de zomer haar tweede vrouwelijke leider. Net voor de US haar eerste. Hoe komt dat?

De ochtend dat ik wakker werd in een Brexit wereld voelde direct onveilig. De beursen zaten in een vrije val en ik deed boodschappen. De laatste keer dat het helemaal mis ging en ik serieus bang was dat de pinautomaten dienst zouden weigeren, speelde Engeland ook al zo’n fijne hoofdrol. In de maanden die volgende op ‘the great recession’ hoorde je overal: ‘Als Lehman Brothers Lehman Sisters was geweest dan was het allemaal nooit zo ver gekomen.’

Brexit puinhopen

Nu hadden er weer een aantal narcisten de boel op zitten jutten met aanzienlijke puinhopen tot gevolg. Puinhopen waarvan niemand de aard en omvang echt kan voorspellen. Niet heel gek dus dat de veroorzakers tijdens de grimmige afterparty haastig hun boeltje pakken. Handig gebruik makend van politieke werkelijkheden – Boris Johnson verloor zijn politieke steun – en een zwakke gezondheid – Nigel Farage wil ‘ineens’ zijn leven terug -. Volgens mij is het gewoon angst. Angst om te moeten leven in onveiligheid. Want de herinnering aan de wrede moord op collega Jo Cox zit hen nog vers in het geheugen. En wie zegt dat er zich onder de Remain adapten niet ook een gek met een gebrek en zelfgebouwd pistool bevindt? Of speelt er nog iets anders?

Vanuit haar moederhart

Sinds het vertrek van Cameron en de ‘chickened out’ van Johnson staan 'ineens' twee vrouwen klaar om het stokje over te nemen. Daarvan heeft de huidige minister van Binnenlandse Zaken Theresa May de beste kaarten. Zij behoorde tot het Remain kamp maar schreeuwde dat niet van de daken. Haar collega Angela Leadsom - what's in the name - was voor de Brexit en maakt ook een gerede kans. Haar Brexit voorkeur was duidelijk maar ze werd alom geprezen voor haar rustige, inhoudelijke argumentatie ten aanzien van de voordelen van een onafhankelijk Engeland. Ze sprak simpelweg ‘vanuit haar moederhart’, zei ze daags na de overwinning van het Brexit kamp.

Foto: Theresa May

The Glass Cliff

Hoe gaaf het idee ook is dat er in september een vrouw aan het hoofd van Engeland zal staan en wellicht twee maanden later een vrouw leiding geeft aan de US, er zit een scherp kantje aan. Of beter gezegd: een spekgladde ondergrond. Uit onderzoek blijkt namelijk dat in lastige situaties het leiderschap gemakkelijker wordt overgedragen aan een vrouw: Think crisis, Think female. Dit fenomeen heet ‘the glass cliff’ en is het gemene zusje van het glazen plafond. Diverse onderzoeken binnen bedrijven en ook aan de hand van de Forbes 500 hebben dit fenomeen aangetoond. Bedrijven die er slecht voorstaan zijn geneigd een vrouw te kiezen. Zij kan de boel bij elkaar houden is de gedachte. En als het mis gaat, is er letterlijk ‘geen man overboord’.

Vals spelen

Misschien toevallig, misschien ook niet, maar ook de Engelse Conservatieve Partij, de partij van Cameron, May en Leadsom, is onderzocht door de Amerikaanse onderzoekers achter ‘the glass cliff’. Ze ontdekten dat onverkiesbare plekken, plekken waarbij de oppositie er veel beter voor stond, sneller werden toebedeeld aan partijleden van een etnische minderheid. Je zou het normaal menselijk gedrag kunnen noemen. Je schat je kansen in en als ze je niet bevallen, geef je je portie aan Vickie. Maar als Vickie een nieuwkomer is, is de kans op vals spelen erg groot, zagen de onderzoekers. 

Foto: Angela Leadsom

Zinkend schip

Gelukkig is Theresa May noch Angela Leadsom een nieuwkomer. Theresa bedrijft politiek vanuit een heilig geloof in ‘serving your country’. En Angela wil een bijdrage leveren aan een – in haar ogen – toekomst waarin Engeland de touwtjes weer in eigen hand neemt. Maar als we de theorie van ‘the glass cliff’ volgen dreigt het gevaar van de ‘interim manager’ die de puinhopen bij elkaar kan vegen en zodra rust en succes terugkeren bruut opzij wordt geduwd door meer ervaren politieke ratten. Ratten die nu het zinkende schip verlaten hebben, maar eenmaal op het droge hun plannetjes smeden voor winst in betere tijden. Met een zogenaamd ‘falend vrouwelijk leiderschap’ als negatief bij-effect.

Vind je dit artikel leuk. Like ons op Facebook en mis niks.

Over Renate Tromp

Renate Tromp (41) is founder & editor van Ambitious Mama.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!