Midlifecrisis? Ach mens ga toch spelen!

17-03-2016 //

Twijfel aan jezelf. Het komt in allerlei gedaantes. Bijvoorbeeld: wat doe ik eigenlijk voor werk? Of zoals trendwatcher Lieke Lamb het formuleerde: 'Wat is dit eigenlijk voor achterlijk beroep?' Roos Wouters bespaarde zichzelf een midlife crisis toen ze haar dochter vroeg: 'Wat vertel jij als mensen willen weten wat ik doe?' Dat zouden we allemaal eens moeten doen.

Later als ik groot ben dan wordt ik … Hoe vaak ik dit niet heb gedacht. Als kind wilde ik berenprinses op de bal worden. Ja echt! Ik weet ook niet waarom. De hele dag tekende ik beren in jurken met kroontjes op hun hooft die statig op blauwe ballen van circuselleboog balanceerden. Toen ik doorkreeg dat ik nooit een beer zou worden haalde ik achteloos mijn schouders op, het was niet anders. Maar toen ik begreep dat ik met een van de Oranjes moest trouwen om prinses te kunnen worden, liet ik die droom varen. Niks voor mij!

Nee, dan wilde ik liever kunstenaar worden. De hele dag tekenen en schilderen, wat kon een mens nog meer willen? Toen de pubertijd insloeg als een bom wilde ik liever schrijver worden. Zo een die het menselijk leed op melodramatische wijze wist te verwoorden. Hele dagboeken kalkte ik vol in afwachting ontdekt te worden. Toen dat uitbleef besloot ik maar te gaan studeren. Ik had mijn VWO diploma toch niet voor niets gehaald? Politicologie. Dat was lekker vaag. Dan kon ik altijd nog bedenken wat ik later worden zou.

Het is inmiddels ruim twintig jaar later, en nog steeds weet ik het antwoord niet. sterker nog; ik ben verdorie in de veertig en weet niet eens wat ik geworden ben! En met dat besef suisde mijn midlifecrisis onlangs als een boemerang op me af. Wt doe ik in vredesnaam!? Ja, van alles, maar het uitoefenen van een beroep, zoals mijn ouders deden, dat doe ik (nog steeds) niet. Ik ben geen wetenschapper die les geeft aan de universiteit. En ook geen secretaresse op een advocatenkantoor. Ik ben…

Die vraagt houd me ‘s nachts wakker. Ik heb boeken geschreven maar maakt dat me een schrijver? Ik geef lezingen en workshops maar maakt me dat een docent. Ik geloof van niet. Als ik mijn beroep aan moet kruizen in zo’n vervelende vragenlijst dan kom ik uit bij ‘dienstverlening’. Ik verleen diensten… hoe vaag wil je het hebben!!!

Na een doorwaakte nacht vraag ik mijn dochter in een opwelling wat zij verteld als iemand naar mijn beroep vraagt. Dat had ik jaren eerder moeten doen. Mijn dochter van elf kijkt me lachend aan en zegt: ‘Ik vertel ze dat jij speelt voor beroep.’ Even schrik ik. Dan vervolgt ze triomfantelijk; ‘Jij maakt plezier tijdens je werk. Als iedereen binnen zit terwijl de zon schijnt, dan werk jij op een kleedje in het park. Jij leert andere mensen, die vergeten zijn dat werk leuk mag zijn, weer plezier op hun werk te maken.’

En poef, weg is mijn midlifecrisis. Wat een Mindshake. Je hoeft natuurlijk allang geen ‘ouderwets beroep’ meer uit te oefenen op vaste tijden en plekken om toch zinvol bezig te zijn. Duh, hoor ik mijn dochter meewarig zeggen. En ik maar zoeken naar het vakje waar ik in pas. Dienstverlening? Wat nou midlifecrisis?! Ik speel en wat mij betreft zouden veel meer mensen dat moeten doen!

En nu jij!

Bedenk hoe jij vandaag kunt spelen terwijl je werkt. Houd je een lunchvergadering op een terras? Of een wandelende brainstormsessie met je collega? Of ga naast die collega zitten die je niet goed kent, maar altijd zo vrolijk lacht. Maak eens een tekening (visual notes) van wat je hebt besproken in een vergadering in plaats van een gortdroog verslag. Doe datgene wat jou blij maakt en het gevoel geeft dat je speelt!

Vind je dit een leuk artikel? Like ons op Facebook en mis niks.

Over RoosWouters

Roos Wouters is partner bij Mindshake. Ze geeft al jaren adviezen, trainingen en lezingen aan bedrijfsleven en overheid op het gebied van arbeid- en organisatievernieuwing.

Reacties

Meer artikelen uit ons netwerk

Volg ons!